Ang 896

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

ਜਿਸ ਕੀ. ਤਿਸ ਕੀ ਕਰਿ ਮਾਨੁ ॥

ਆਪਨ ਲਾਹਿ ਗੁਮਾਨੁ ॥

ਜਿਸ ਕਾ ਤੂ; ਤਿਸ ਕਾ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

ਤਿਸਹਿ ਅਰਾਧਿ; ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੧॥

ਕਾਹੇ ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਹਿ; ਬਿਗਾਨੇ ॥

ਨਾਮ ਬਿਨਾ. ਕਿਛੁ ਕਾਮਿ, ਨ ਆਵੈ; ਮੇਰਾ ਮੇਰਾ ਕਰਿ ਬਹੁਤੁ ਪਛੁਤਾਨੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਜੋ ਜੋ ਕਰੈ; ਸੋਈ ਮਾਨਿ ਲੇਹੁ ॥

ਬਿਨੁ ਮਾਨੇ; ਰਲਿ ਹੋਵਹਿ ਖੇਹ ॥

ਤਿਸ ਕਾ ਭਾਣਾ. ਲਾਗੈ ਮੀਠਾ ॥

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਵਿਰਲੇ; ਮਨਿ ਵੂਠਾ ॥੨॥

ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਅਗੋਚਰੁ ਆਪਿ ॥

ਆਠ ਪਹਰ; ਮਨ ਤਾ ਕਉ ਜਾਪਿ ॥

ਜਿਸੁ ਚਿਤਿ ਆਏ; ਬਿਨਸਹਿ ਦੁਖਾ ॥

ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ; ਤੇਰਾ ਊਜਲ ਮੁਖਾ ॥੩॥

ਕਉਨ ਕਉਨ ਉਧਰੇ. ਗੁਨ ਗਾਇ ॥

ਗਨਣੁ. ਨ ਜਾਈ; ਕੀਮ. ਨ ਪਾਇ ॥

ਬੂਡਤ ਲੋਹ; ਸਾਧਸੰਗਿ ਤਰੈ ॥

ਨਾਨਕ; ਜਿਸਹਿ ਪਰਾਪਤਿ ਕਰੈ ॥੪॥੩੧॥੪੨॥

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

ਮਨ ਮਾਹਿ. ਜਾਪਿ ਭਗਵੰਤੁ ॥

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ; ਇਹੁ ਦੀਨੋ ਮੰਤੁ ॥

ਮਿਟੇ ਸਗਲ ਭੈ ਤ੍ਰਾਸ ॥

ਪੂਰਨ ਹੋਈ ਆਸ ॥੧॥

ਸਫਲ ਸੇਵਾ ਗੁਰਦੇਵਾ ॥

ਕੀਮਤਿ ਕਿਛੁ ਕਹਣੁ. ਨ ਜਾਈ; ਸਾਚੇ ਸਚੁ ਅਲਖ ਅਭੇਵਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਆਪਿ ॥

ਤਿਸ ਕਉ ਸਦਾ ਮਨ ਜਾਪਿ ॥

ਤਿਸ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਰਿ ਨੀਤ ॥

ਸਚੁ ਸਹਜੁ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ; ਮੀਤ ॥੨॥

ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ ਅਤਿ ਭਾਰਾ ॥

ਖਿਨ ਮਹਿ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਨਹਾਰਾ ॥

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ; ਨ ਕੋਈ ॥

ਜਨ ਕਾ ਰਾਖਾ ਸੋਈ ॥੩॥

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ; ਅਰਦਾਸਿ ਸੁਣੀਜੈ ॥

ਅਪਣੇ ਸੇਵਕ ਕਉ; ਦਰਸਨੁ ਦੀਜੈ ॥

ਨਾਨਕ ਜਾਪੀ ਜਪੁ ਜਾਪੁ ॥

ਸਭ ਤੇ ਊਚ; ਜਾ ਕਾ ਪਰਤਾਪੁ ॥੪॥੩੨॥੪੩॥

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

ਬਿਰਥਾ ਭਰਵਾਸਾ ਲੋਕ ॥

ਠਾਕੁਰ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ਟੇਕ ॥

ਅਵਰ ਛੂਟੀ ਸਭ ਆਸ ॥

ਅਚਿੰਤ ਠਾਕੁਰ ਭੇਟੇ ਗੁਣਤਾਸ ॥੧॥

ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ; ਮਨ ਮੇਰੇ ॥

ਕਾਰਜੁ ਤੇਰਾ ਹੋਵੈ ਪੂਰਾ; ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਮਨ ਮੇਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਤੁਮ ਹੀ ਕਾਰਨ ਕਰਨ ॥

ਚਰਨ ਕਮਲ ਹਰਿ ਸਰਨ ॥

ਮਨਿ ਤਨਿ; ਹਰਿ ਓਹੀ ਧਿਆਇਆ ॥

ਆਨੰਦ ਹਰਿ ਰੂਪ ਦਿਖਾਇਆ ॥੨॥

ਤਿਸ ਹੀ ਕੀ ਓਟ ਸਦੀਵ ॥

ਜਾ ਕੇ ਕੀਨੇ ਹੈ ਜੀਵ ॥

ਸਿਮਰਤ ਹਰਿ ਕਰਤ ਨਿਧਾਨ ॥

ਰਾਖਨਹਾਰ ਨਿਦਾਨ ॥੩॥

ਸਰਬ ਕੀ ਰੇਣ ਹੋਵੀਜੈ ॥

ਆਪੁ ਮਿਟਾਇ ਮਿਲੀਜੈ ॥

ਅਨਦਿਨੁ ਧਿਆਈਐ ਨਾਮੁ ॥

ਸਫਲ ਨਾਨਕ. ਇਹੁ ਕਾਮੁ ॥੪॥੩੩॥੪੪॥

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

ਕਾਰਨ ਕਰਨ ਕਰੀਮ ॥

ਸਰਬ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ਰਹੀਮ ॥

ਅਲਹ ਅਲਖ ਅਪਾਰ ॥

ਖੁਦਿ ਖੁਦਾਇ ਵਡ ਬੇਸੁਮਾਰ ॥੧॥