Ang 1304

ਕਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਿ ਲੋਭਿ ਬਿਆਪਿਓ; ਜਨਮ ਹੀ ਕੀ ਖਾਨਿ ॥

ਪਤਿਤ. ਪਾਵਨ ਸਰਨਿ ਆਇਓ; ਉਧਰੁ ਨਾਨਕ. ਜਾਨਿ ॥੨॥੧੨॥੩੧॥

ਕਾਨੜਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥

ਅਵਿਲੋਕਉ; ਰਾਮ ਕੋ ਮੁਖਾਰਬਿੰਦ ॥

ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਰਤਨੁ ਪਾਇਓ; ਬਿਸਰੀ ਸਭ ਚਿੰਦ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਚਰਨ ਕਮਲ ਰਿਦੈ ਧਾਰਿ ॥

ਉਤਰਿਆ ਦੁਖੁ ਮੰਦ ॥੧॥

ਰਾਜ ਧਨੁ. ਪਰਵਾਰੁ ਮੇਰੈ; ਸਰਬਸੋ ਗੋਬਿੰਦ ॥

ਸਾਧਸੰਗਮਿ ਲਾਭੁ ਪਾਇਓ; ਨਾਨਕ. ਫਿਰਿ, ਨ ਮਰੰਦ ॥੨॥੧੩॥੩੨॥

ਕਾਨੜਾ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੫ ॥

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ਪ੍ਰਭ ਪੂਜਹੋ; ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿ ॥

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਨੀ ਲਾਗਿ ॥

ਹਰਿ ਪਾਵਹੁ; ਮਨੁ ਅਗਾਧਿ ॥

ਜਗੁ ਜੀਤੋ ਹੋ; ਹੋ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾਧਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਅਨਿਕ ਪੂਜਾ. ਮੈ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਖੋਜੀ; ਸਾ ਪੂਜਾ. ਜਿ ਹਰਿ ਭਾਵਾਸਿ ॥

ਮਾਟੀ ਕੀ ਇਹ ਪੁਤਰੀ ਜੋਰੀ; ਕਿਆ ਏਹ ਕਰਮ ਕਮਾਸਿ ॥

ਪ੍ਰਭ ਬਾਹ ਪਕਰਿ ਜਿਸੁ ਮਾਰਗਿ ਪਾਵਹੁ; ਸੋ ਤੁਧੁ ਜੰਤ ਮਿਲਾਸਿ ॥੧॥

ਅਵਰ ਓਟ ਮੈ ਕੋਇ. ਨ ਸੂਝੈ; ਇਕ ਹਰਿ ਕੀ ਓਟ ਮੈ ਆਸ ॥

ਕਿਆ ਦੀਨੁ; ਕਰੇ ਅਰਦਾਸਿ ॥

ਜਉ ਸਭ ਘਟਿ; ਪ੍ਰਭੂ ਨਿਵਾਸ ॥

ਪ੍ਰਭ ਚਰਨਨ ਕੀ; ਮਨਿ ਪਿਆਸ ॥

ਜਨ ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਕਹੀਅਤੁ ਹੈ ਤੁਮੑਰਾ; ਹਉ ਬਲਿ ਬਲਿ ਸਦ ਬਲਿ ਜਾਸ ॥੨॥੧॥੩੩॥

ਕਾਨੜਾ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੬ ॥

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ਜਗਤ ਉਧਾਰਨ; ਨਾਮ ਪ੍ਰਿਅ ਤੇਰੈ ॥

ਨਵ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ; ਨਿਧਾਨੁ ਹਰਿ ਕੇਰੈ ॥

ਹਰਿ ਰੰਗ ਰੰਗ; ਰੰਗ ਅਨੂਪੇਰੈ ॥

ਕਾਹੇ ਰੇ ਮਨ; ਮੋਹਿ ਮਗਨੇਰੈ ॥

ਨੈਨਹੁ ਦੇਖੁ; ਸਾਧ ਦਰਸੇਰੈ ॥

ਸੋ ਪਾਵੈ; ਜਿਸੁ ਲਿਖਤੁ ਲਿਲੇਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਸੇਵਉ ਸਾਧ; ਸੰਤ ਚਰਨੇਰੈ ॥

ਬਾਂਛਉ ਧੂਰਿ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੇਰੈ ॥

ਅਠਸਠਿ ਮਜਨੁ; ਮੈਲੁ ਕਟੇਰੈ ॥

ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਧਿਆਵਹੁ; ਮੁਖੁ. ਨਹੀ ਮੋਰੈ ॥

ਕਿਛੁ ਸੰਗਿ. ਨ ਚਾਲੈ; ਲਾਖ ਕਰੋਰੈ ॥

ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਕੋ ਨਾਮੁ; ਅੰਤਿ ਪੁਕਰੋਰੈ ॥੧॥

ਮਨਸਾ ਮਾਨਿ; ਏਕ ਨਿਰੰਕੇਰੈ ॥

ਸਗਲ ਤਿਆਗਹੁ; ਭਾਉ ਦੂਜੇਰੈ ॥

ਕਵਨ ਕਹਾਂ ਹਉ; ਗੁਨ ਪ੍ਰਿਅ ਤੇਰੈ ॥

ਬਰਨਿ. ਨ ਸਾਕਉ; ਏਕ ਟੁਲੇਰੈ ॥

ਦਰਸਨ ਪਿਆਸ; ਬਹੁਤੁ ਮਨਿ ਮੇਰੈ ॥

ਮਿਲੁ ਨਾਨਕ ਦੇਵ; ਜਗਤ ਗੁਰ ਕੇਰੈ ॥੨॥੧॥੩੪॥