Ang 1174

ਪਰਪੰਚ ਵੇਖਿ; ਰਹਿਆ ਵਿਸਮਾਦੁ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ; ਨਾਮ ਪ੍ਰਸਾਦੁ ॥੩॥

ਆਪੇ ਕਰਤਾ; ਸਭਿ ਰਸ ਭੋਗ ॥

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੇ; ਸੋਈ ਪਰੁ ਹੋਗ ॥

ਵਡਾ ਦਾਤਾ; ਤਿਲੁ. ਨ ਤਮਾਇ ॥

ਨਾਨਕ ਮਿਲੀਐ; ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥੪॥੬॥

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ; ਸਚੁ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥

ਏਕੋ ਚੇਤੈ; ਫਿਰਿ ਜੋਨਿ. ਨ ਆਵੈ ॥

ਸਫਲ ਜਨਮੁ; ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥

ਸਾਚਿ ਨਾਮਿ. ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਰਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੇਵਹੁ; ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੀ; ਹੈ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ॥

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ; ਜਗ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੀ ॥

ਚਹੁ ਜੁਗ ਪਸਰੀ; ਸਾਚੀ ਸੋਇ ॥

ਨਾਮਿ ਰਤਾ ਜਨੁ; ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੨॥

ਇਕਿ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ; ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ; ਸਾਚੈ ਭਾਇ ॥

ਸਾਚੁ ਧਿਆਇਨਿ; ਦੇਖਿ ਹਜੂਰਿ ॥

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ; ਪਗ ਪੰਕਜ ਧੂਰਿ ॥੩॥

ਏਕੋ ਕਰਤਾ; ਅਵਰੁ. ਨ ਕੋਇ ॥

ਗੁਰਸਬਦੀ; ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥

ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਸੇਵਿਆ; ਤਿਨਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥

ਨਾਨਕ; ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੪॥੭॥

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਜਨ; ਦੇਖਿ ਹਜੂਰਿ ॥

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ; ਪਗ ਪੰਕਜ ਧੂਰਿ ॥

ਹਰਿ ਸੇਤੀ; ਸਦ ਰਹਹਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ. ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ॥੧॥

ਦਾਸਾ ਕਾ ਦਾਸੁ; ਵਿਰਲਾ ਕੋਈ ਹੋਇ ॥

ਊਤਮ ਪਦਵੀ; ਪਾਵੈ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਏਕੋ ਸੇਵਹੁ; ਅਵਰੁ. ਨ ਕੋਇ ॥

ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ; ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

ਨਾ ਓਹੁ ਮਰੈ; ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ; ਅਵਰੁ ਸੇਵੀ ਕਿਉ ਮਾਇ ॥੨॥

ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ; ਜਿਨੀ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥

ਆਪੁ ਮਾਰਿ; ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣਿਆ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥

ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ; ਨਿਰਮਲ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੩॥

ਜਿਨਿ ਗਿਆਨੁ ਕੀਆ; ਤਿਸੁ ਹਰਿ ਤੂ ਜਾਣੁ ॥

ਸਾਚ ਸਬਦਿ; ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ਸਿਞਾਣੁ ॥

ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖੈ; ਤਾਂ ਸੁਧਿ ਹੋਇ ॥

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ; ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੪॥੮॥

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

ਨਾਮਿ ਰਤੇ; ਕੁਲਾਂ ਕਾ ਕਰਹਿ ਉਧਾਰੁ ॥

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਨਾਮ ਪਿਆਰੁ ॥

ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ; ਕਾਹੇ ਆਏ ॥

ਨਾਮਹੁ ਭੂਲੇ; ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥੧॥

ਜੀਵਤ ਮਰੈ; ਮਰਿ ਮਰਣੁ ਸਵਾਰੈ ॥

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ; ਸਾਚੁ ਉਰ ਧਾਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਭੋਜਨੁ; ਪਵਿਤੁ ਸਰੀਰਾ ॥

ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ; ਸਦ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰਾ ॥

ਜੰਮੈ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ; ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥

ਸਾਚਾ ਸੇਵਹੁ; ਸਾਚੁ ਪਛਾਣੈ ॥

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ; ਹਰਿ ਦਰਿ ਨੀਸਾਣੈ ॥