Ang 410

ਅਲਖ ਅਭੇਵੀਐ; ਹਾਂ ॥

ਤਾਂ ਸਿਉ; ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਹਾਂ ॥

ਬਿਨਸਿ ਨ ਜਾਇ ਮਰਿ ਹਾਂ ॥

ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਨਿਆ. ਹਾਂ ॥

ਨਾਨਕ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ; ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੨॥੩॥੧੫੯॥

ਆਸਾਵਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

ਏਕਾ ਓਟ; ਗਹੁ ਹਾਂ ॥

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ; ਕਹੁ ਹਾਂ ॥

ਆਗਿਆ; ਸਤਿ ਸਹੁ ਹਾਂ ॥

ਮਨਹਿ ਨਿਧਾਨੁ; ਲਹੁ ਹਾਂ ॥

ਸੁਖਹਿ ਸਮਾਈਐ; ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਜੀਵਤ; ਜੋ ਮਰੈ ਹਾਂ ॥

ਦੁਤਰੁ; ਸੋ ਤਰੈ ਹਾਂ ॥

ਸਭ ਕੀ ਰੇਨੁ; ਹੋਇ ਹਾਂ ॥

ਨਿਰਭਉ; ਕਹਉ ਸੋਇ ਹਾਂ ॥

ਮਿਟੇ ਅੰਦੇਸਿਆ; ਹਾਂ ॥

ਸੰਤ ਉਪਦੇਸਿਆ; ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥

ਜਿਸੁ ਜਨ ਨਾਮ; ਸੁਖੁ ਹਾਂ ॥

ਤਿਸੁ ਨਿਕਟਿ; ਨ ਕਦੇ ਦੁਖੁ ਹਾਂ ॥

ਜੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਸੁ; ਸੁਨੇ ਹਾਂ ॥

ਸਭੁ ਕੋ; ਤਿਸੁ ਮੰਨੇ ਹਾਂ ॥

ਸਫਲੁ; ਸੁ ਆਇਆ ਹਾਂ ॥

ਨਾਨਕ. ਪ੍ਰਭ ਭਾਇਆ; ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੨॥੪॥੧੬੦॥

ਆਸਾਵਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

ਮਿਲਿ; ਹਰਿ ਜਸੁ ਗਾਈਐ ਹਾਂ ॥

ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਈਐ ਹਾਂ ॥

ਉਆ ਰਸ; ਜੋ ਬਿਧੇ ਹਾਂ ॥

ਤਾ ਕਉ; ਸਗਲ ਸਿਧੇ ਹਾਂ ॥

ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਿਆ. ਹਾਂ ॥

ਨਾਨਕ. ਬਡਭਾਗਿਆ; ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਸੰਤ ਪਗ; ਧੋਈਐ ਹਾਂ ॥

ਦੁਰਮਤਿ; ਖੋਈਐ ਹਾਂ ॥

ਦਾਸਹ ਰੇਨੁ; ਹੋਇ ਹਾਂ ॥

ਬਿਆਪੈ ਦੁਖੁ ਨ ਕੋਇ ਹਾਂ ॥

ਭਗਤਾਂ ਸਰਨਿ; ਪਰੁ ਹਾਂ ॥

ਜਨਮਿ ਨ ਕਦੇ ਮਰੁ ਹਾਂ ॥

ਅਸਥਿਰੁ; ਸੇ ਭਏ ਹਾਂ ॥

ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਿਨੑ ਜਪਿ ਲਏ; ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥

ਸਾਜਨੁ ਮੀਤੁ; ਤੂੰ ਹਾਂ ॥

ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇ; ਮੂੰ ਹਾਂ ॥

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ; ਨਾਹਿ ਕੋਇ ਹਾਂ ॥

ਮਨਹਿ ਅਰਾਧਿ; ਸੋਇ ਹਾਂ ॥

ਨਿਮਖ; ਨ ਵੀਸਰੈ ਹਾਂ ॥

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ; ਕਿਉ ਸਰੈ ਹਾਂ ॥

ਗੁਰ ਕਉ; ਕੁਰਬਾਨੁ ਜਾਉ ਹਾਂ ॥

ਨਾਨਕੁ ਜਪੇ ਨਾਉ; ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੨॥੫॥੧੬੧॥

ਆਸਾਵਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

ਕਾਰਨ ਕਰਨ; ਤੂੰ ਹਾਂ ॥

ਅਵਰੁ ਨਾ ਸੁਝੈ; ਮੂੰ ਹਾਂ ॥

ਕਰਹਿ; ਸੁ ਹੋਈਐ ਹਾਂ ॥

ਸਹਜਿ ਸੁਖਿ ਸੋਈਐ ਹਾਂ ॥

ਧੀਰਜ ਮਨਿ ਭਏ ਹਾਂ ॥

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਦਰਿ ਪਏ; ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਸਾਧੂ ਸੰਗਮੇ ਹਾਂ ॥

ਪੂਰਨ ਸੰਜਮੇ; ਹਾਂ ॥

ਜਬ ਤੇ; ਛੁਟੇ ਆਪ ਹਾਂ ॥

ਤਬ ਤੇ; ਮਿਟੇ ਤਾਪ ਹਾਂ ॥

ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀਆ; ਹਾਂ ॥

ਪਤਿ ਰਖੁ ਬਨਵਾਰੀਆ; ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥

ਇਹੁ ਸੁਖੁ; ਜਾਨੀਐ ਹਾਂ ॥

ਹਰਿ ਕਰੇ; ਸੁ ਮਾਨੀਐ ਹਾਂ ॥

ਮੰਦਾ ਨਾਹਿ; ਕੋਇ ਹਾਂ ॥

ਸੰਤ ਕੀ ਰੇਨ; ਹੋਇ ਹਾਂ ॥

ਆਪੇ; ਜਿਸੁ ਰਖੈ ਹਾਂ ॥

ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸੋ ਚਖੈ; ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੨॥

ਜਿਸ ਕਾ; ਨਾਹਿ ਕੋਇ ਹਾਂ ॥

ਤਿਸ ਕਾ; ਪ੍ਰਭੂ ਸੋਇ ਹਾਂ ॥

ਅੰਤਰਗਤਿ; ਬੁਝੈ ਹਾਂ ॥

ਸਭੁ ਕਿਛੁ; ਤਿਸੁ ਸੁਝੈ ਹਾਂ ॥

ਪਤਿਤ; ਉਧਾਰਿ ਲੇਹੁ ਹਾਂ ॥

ਨਾਨਕ. ਅਰਦਾਸਿ ਏਹੁ; ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੩॥੬॥੧੬੨॥

ਆਸਾਵਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਇਕਤੁਕਾ ॥

ਓਇ ਪਰਦੇਸੀਆ; ਹਾਂ ॥

ਸੁਨਤ ਸੰਦੇਸਿਆ; ਹਾਂ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਜਾ ਸਿਉ; ਰਚਿ ਰਹੇ ਹਾਂ ॥