Ang 623

ਤਿਨਿ; ਸਗਲੀ ਲਾਜ ਰਾਖੀ ॥੩॥

ਬੋਲਾਇਆ ਬੋਲੀ ਤੇਰਾ ॥

ਤੂ ਸਾਹਿਬੁ ਗੁਣੀ ਗਹੇਰਾ ॥

ਜਪਿ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ; ਸਚੁ ਸਾਖੀ ॥

ਅਪੁਨੇ ਦਾਸ ਕੀ; ਪੈਜ ਰਾਖੀ ॥੪॥੬॥੫੬॥

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥

ਵਿਚਿ. ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਖਲੋਆ ॥

ਵਾਲੁ; ਨ ਵਿੰਗਾ ਹੋਆ ॥

ਮਜਨੁ; ਗੁਰ ਆਂਦਾ ਰਾਸੇ ॥

ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ; ਕਿਲਵਿਖ ਨਾਸੇ ॥੧॥

ਸੰਤਹੁ; ਰਾਮਦਾਸ ਸਰੋਵਰੁ ਨੀਕਾ ॥

ਜੋ ਨਾਵੈ. ਸੋ ਕੁਲੁ ਤਰਾਵੈ; ਉਧਾਰੁ ਹੋਆ ਹੈ ਜੀ ਕਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ; ਜਗੁ ਗਾਵੈ ॥

ਮਨ ਚਿੰਦਿਅੜੇ; ਫਲ ਪਾਵੈ ॥

ਸਹੀ ਸਲਾਮਤਿ. ਨਾਇ ਆਏ ॥

ਅਪਣਾ ਪ੍ਰਭੂ ਧਿਆਏ ॥੨॥

ਸੰਤ ਸਰੋਵਰ ਨਾਵੈ ॥

ਸੋ ਜਨੁ; ਪਰਮ ਗਤਿ ਪਾਵੈ ॥

ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਈ ॥

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ॥੩॥

ਇਹੁ ਬ੍ਰਹਮ ਬਿਚਾਰੁ. ਸੁ ਜਾਨੈ ॥

ਜਿਸੁ ਦਇਆਲੁ ਹੋਇ ਭਗਵਾਨੈ ॥

ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ. ਪ੍ਰਭ ਸਰਣਾਈ ॥

ਸਭ ਚਿੰਤਾ ਗਣਤ ਮਿਟਾਈ ॥੪॥੭॥੫੭॥

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ ਨਿਬਾਹੀ ਪੂਰੀ ॥

ਕਾਈ ਬਾਤ. ਨ ਰਹੀਆ ਊਰੀ ॥

ਗੁਰਿ ਚਰਨ ਲਾਇ. ਨਿਸਤਾਰੇ ॥

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਮੑਾਰੇ ॥੧॥

ਅਪਨੇ ਦਾਸ ਕਾ ਸਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ॥

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਅਪੁਨੇ ਕਰਿ ਰਾਖੇ; ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਜਿਉ ਪਾਲਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਵਡਭਾਗੀ; ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ॥

ਜਿਨਿ. ਜਮ ਕਾ ਪੰਥੁ ਮਿਟਾਇਆ ॥

ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਭਾਇ; ਚਿਤੁ ਲਾਗਾ ॥

ਜਪਿ ਜੀਵਹਿ; ਸੇ ਵਡਭਾਗਾ ॥੨॥

ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਗਾਵੈ ॥

ਸਾਧਾ ਕੀ ਧੂਰੀ, ਨਾਵੈ ॥

ਅਪੁਨਾ ਨਾਮੁ; ਆਪੇ ਦੀਆ ॥

ਪ੍ਰਭ ਕਰਣਹਾਰ; ਰਖਿ ਲੀਆ ॥੩॥

ਹਰਿ ਦਰਸਨ; ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰਾ ॥

ਇਹੁ ਪੂਰਨ ਬਿਮਲ ਬੀਚਾਰਾ ॥

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥

ਦਾਸ ਨਾਨਕ; ਸਰਣਿ ਸੁਆਮੀ ॥੪॥੮॥੫੮॥

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ. ਚਰਨੀ ਲਾਇਆ ॥

ਹਰਿ; ਸੰਗਿ ਸਹਾਈ ਪਾਇਆ ॥

ਜਹ ਜਾਈਐ. ਤਹਾ ਸੁਹੇਲੇ ॥

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ; ਪ੍ਰਭਿ ਮੇਲੇ ॥੧॥

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹੁ; ਸਦਾ ਸੁਭਾਈ ॥

ਮਨ ਚਿੰਦੇ ਸਗਲੇ ਫਲ ਪਾਵਹੁ; ਜੀਅ ਕੈ ਸੰਗਿ ਸਹਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਨਾਰਾਇਣ; ਪ੍ਰਾਣ ਅਧਾਰਾ ॥

ਹਮ; ਸੰਤ ਜਨਾਂ ਰੇਨਾਰਾ ॥

ਪਤਿਤ. ਪੁਨੀਤ ਕਰਿ ਲੀਨੇ ॥

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ; ਹਰਿ ਜਸੁ ਦੀਨੇ ॥੨॥

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਕਰੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥

ਸਦ ਜੀਅ ਸੰਗਿ; ਰਖਵਾਲਾ ॥

ਹਰਿ ਦਿਨੁ ਰੈਨਿ ਕੀਰਤਨੁ ਗਾਈਐ ॥

ਬਹੁੜਿ. ਨ ਜੋਨੀ ਪਾਈਐ ॥੩॥

ਜਿਸੁ ਦੇਵੈ. ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ॥

ਹਰਿ ਰਸੁ. ਤਿਨ ਹੀ ਜਾਤਾ ॥

ਜਮਕੰਕਰੁ ਨੇੜਿ. ਨ ਆਇਆ ॥

ਸੁਖੁ ਨਾਨਕ. ਸਰਣੀ ਪਾਇਆ ॥੪॥੯॥੫੯॥