Ang 622

ਸੰਤ ਕਾ ਮਾਰਗੁ. ਧਰਮ ਕੀ ਪਉੜੀ; ਕੋ ਵਡਭਾਗੀ ਪਾਏ ॥

ਕੋਟਿ ਜਨਮ ਕੇ ਕਿਲਬਿਖ ਨਾਸੇ; ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥੨॥

ਉਸਤਤਿ ਕਰਹੁ. ਸਦਾ ਪ੍ਰਭ ਅਪਨੇ; ਜਿਨਿ ਪੂਰੀ ਕਲ ਰਾਖੀ ॥

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਭਏ ਪਵਿਤ੍ਰਾ; ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਚੁ ਸਾਖੀ ॥੩॥

ਬਿਘਨ ਬਿਨਾਸਨ. ਸਭਿ ਦੁਖ ਨਾਸਨ; ਸਤਿਗੁਰਿ. ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ॥

ਖੋਏ ਪਾਪ. ਭਏ ਸਭਿ ਪਾਵਨ; ਜਨ ਨਾਨਕ. ਸੁਖਿ ਘਰਿ ਆਇਆ ॥੪॥੩॥੫੩॥

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥

ਸਾਹਿਬੁ ਗੁਨੀ ਗਹੇਰਾ ॥

ਘਰੁ ਲਸਕਰੁ ਸਭੁ ਤੇਰਾ ॥

ਰਖਵਾਲੇ ਗੁਰ ਗੋਪਾਲਾ ॥

ਸਭਿ ਜੀਅ ਭਏ ਦਇਆਲਾ ॥੧॥

ਜਪਿ ਅਨਦਿ ਰਹਉ ਗੁਰ ਚਰਣਾ ॥

ਭਉ ਕਤਹਿ ਨਹੀ; ਪ੍ਰਭ ਸਰਣਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥

ਤੇਰਿਆ ਦਾਸਾ ਰਿਦੈ. ਮੁਰਾਰੀ ॥

ਪ੍ਰਭਿ ਅਬਿਚਲ ਨੀਵ ਉਸਾਰੀ ॥

ਬਲੁ ਧਨੁ ਤਕੀਆ ਤੇਰਾ ॥

ਤੂ ਭਾਰੋ ਠਾਕੁਰੁ ਮੇਰਾ ॥੨॥

ਜਿਨਿ ਜਿਨਿ. ਸਾਧਸੰਗੁ ਪਾਇਆ ॥

ਸੋ ਪ੍ਰਭਿ. ਆਪਿ ਤਰਾਇਆ ॥

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ. ਨਾਮ ਰਸੁ ਦੀਆ ॥

ਕੁਸਲ ਖੇਮ ਸਭ ਥੀਆ ॥੩॥

ਹੋਏ ਪ੍ਰਭੂ ਸਹਾਈ ॥

ਸਭ ਉਠਿ ਲਾਗੀ ਪਾਈ ॥

ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਪ੍ਰਭੁ ਧਿਆਈਐ ॥

ਹਰਿ ਮੰਗਲੁ ਨਾਨਕ ਗਾਈਐ ॥੪॥੪॥੫੪॥

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥

ਸੂਖ ਸਹਜ ਆਨੰਦਾ ॥

ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਓ ਮਨਿ ਭਾਵੰਦਾ ॥

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ. ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥

ਤਾ ਗਤਿ ਭਈ ਹਮਾਰੀ ॥੧॥

ਹਰਿ ਕੀ ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਮਨੁ ਲੀਨਾ ॥

ਨਿਤ ਬਾਜੇ ਅਨਹਤ ਬੀਨਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥

ਹਰਿ ਚਰਣ ਕੀ ਓਟ ਸਤਾਣੀ ॥

ਸਭ ਚੂਕੀ ਕਾਣਿ ਲੋਕਾਣੀ ॥

ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਪਾਇਆ ॥

ਹਰਿ ਰਸਕਿ ਰਸਕਿ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥੨॥

ਪ੍ਰਭ; ਕਾਟਿਆ ਜਮ ਕਾ ਫਾਸਾ ॥

ਮਨ ਪੂਰਨ ਹੋਈ ਆਸਾ ॥

ਜਹ ਪੇਖਾ; ਤਹ ਸੋਈ ॥

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਬਿਨੁ; ਅਵਰੁ. ਨ ਕੋਈ ॥੩॥

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭਿ ਰਾਖੇ ॥

ਸਭਿ ਜਨਮ ਜਨਮ ਦੁਖ ਲਾਥੇ ॥

ਨਿਰਭਉ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥

ਅਟਲ ਸੁਖੁ ਨਾਨਕ ਪਾਇਆ ॥੪॥੫॥੫੫॥

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥

ਠਾਢਿ ਪਾਈ ਕਰਤਾਰੇ ॥

ਤਾਪੁ ਛੋਡਿ ਗਇਆ ਪਰਵਾਰੇ ॥

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ. ਹੈ ਰਾਖੀ ॥

ਸਰਣਿ ਸਚੇ ਕੀ ਤਾਕੀ ॥੧॥

ਪਰਮੇਸਰੁ; ਆਪਿ ਹੋਆ ਰਖਵਾਲਾ ॥

ਸਾਂਤਿ ਸਹਜ ਸੁਖ ਖਿਨ ਮਹਿ ਉਪਜੇ; ਮਨੁ ਹੋਆ ਸਦਾ ਸੁਖਾਲਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਓ ਦਾਰੂ ॥

ਤਿਨਿ ਸਗਲਾ ਰੋਗੁ ਬਿਦਾਰੂ ॥

ਅਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥

ਤਿਨਿ ਸਗਲੀ ਬਾਤ ਸਵਾਰੀ ॥੨॥

ਪ੍ਰਭਿ ਅਪਨਾ ਬਿਰਦੁ ਸਮਾਰਿਆ ॥

ਹਮਰਾ ਗੁਣੁ ਅਵਗੁਣੁ; ਨ ਬੀਚਾਰਿਆ ॥

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ; ਭਇਓ ਸਾਖੀ ॥