Ang 1342

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਅਸਟਪਦੀਆ ਮਹਲਾ ੧ ਬਿਭਾਸ ॥

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ਦੁਬਿਧਾ ਬਉਰੀ; ਮਨੁ ਬਉਰਾਇਆ ॥

ਝੂਠੈ ਲਾਲਚਿ; ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

ਲਪਟਿ ਰਹੀ; ਫੁਨਿ ਬੰਧੁ. ਨ ਪਾਇਆ ॥

ਸਤਿਗੁਰਿ ਰਾਖੇ; ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ॥੧॥

ਨਾ ਮਨੁ ਮਰੈ; ਨ ਮਾਇਆ ਮਰੈ ॥

ਜਿਨਿ ਕਿਛੁ ਕੀਆ. ਸੋਈ ਜਾਣੈ; ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ. ਭਉ ਸਾਗਰੁ ਤਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਮਾਇਆ ਸੰਚਿ; ਰਾਜੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥

ਮਾਇਆ ਸਾਥਿ. ਨ ਚਲੈ, ਪਿਆਰੀ ॥

ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਹੈ ਬਹੁ ਰੰਗੀ ॥

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ; ਕੋ ਸਾਥਿ. ਨ ਸੰਗੀ ॥੨॥

ਜਿਉ ਮਨੁ ਦੇਖਹਿ; ਪਰ ਮਨੁ ਤੈਸਾ ॥

ਜੈਸੀ ਮਨਸਾ; ਤੈਸੀ ਦਸਾ ॥

ਜੈਸਾ ਕਰਮੁ; ਤੈਸੀ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਛਿ; ਸਹਜ ਘਰੁ ਪਾਵੈ ॥੩॥

ਰਾਗਿ ਨਾਦਿ; ਮਨੁ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

ਅੰਤਰਿ ਕਪਟੁ; ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ; ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥

ਸਚੈ ਨਾਮਿ; ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੪॥

ਸਚੈ ਸਬਦਿ; ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ॥

ਸਚੀ ਬਾਣੀ; ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥

ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸੁ; ਅਮਰ ਪਦੁ ਪਾਵੈ ॥

ਤਾ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਵੈ ॥੫॥

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਬਿਨੁ; ਭਗਤਿ. ਨ ਹੋਈ ॥

ਅਨੇਕ ਜਤਨ ਕਰੈ; ਜੇ ਕੋਈ ॥

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ; ਸਬਦੇ ਖੋਈ ॥

ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਸੋਈ ॥੬॥

ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ; ਸਬਦੁ ਕਰਣੀ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ; ਹੋਰੁ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰੁ ॥

ਸਬਦੇ. ਨਾਮੁ ਰਖੈ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥

ਸਬਦੇ ਗਤਿ ਮਤਿ; ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥੭॥

ਅਵਰੁ. ਨਾਹੀ ਕਰਿ ਦੇਖਣਹਾਰੋ ॥

ਸਾਚਾ ਆਪਿ; ਅਨੂਪੁ ਅਪਾਰੋ ॥

ਰਾਮ ਨਾਮ. ਊਤਮ ਗਤਿ ਹੋਈ ॥

ਨਾਨਕ. ਖੋਜਿ ਲਹੈ; ਜਨੁ ਕੋਈ ॥੮॥੧॥

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ; ਸਗਲ ਜਗੁ ਛਾਇਆ ॥

ਕਾਮਣਿ ਦੇਖਿ; ਕਾਮਿ ਲੋਭਾਇਆ ॥

ਸੁਤ ਕੰਚਨ ਸਿਉ. ਹੇਤੁ ਵਧਾਇਆ ॥

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਅਪਨਾ; ਇਕੁ ਰਾਮੁ ਪਰਾਇਆ ॥੧॥

ਐਸਾ ਜਾਪੁ ਜਪਉ; ਜਪਮਾਲੀ ॥

ਦੁਖ ਸੁਖ ਪਰਹਰਿ; ਭਗਤਿ ਨਿਰਾਲੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ; ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ. ਨ ਪਾਇਆ ॥

ਸਾਚ ਸਬਦਿ; ਤੁਝ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇਆ ॥

ਆਵਾ ਗਉਣੁ; ਤੁਧੁ ਆਪਿ ਰਚਾਇਆ ॥

ਸੇਈ ਭਗਤ; ਜਿਨ ਸਚਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੨॥

ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਨਰਹਰਿ ਨਿਰਬਾਣੀ ॥

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ; ਕੋਇ. ਨ ਜਾਣੀ ॥

ਸਗਲ ਸਰੋਵਰ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ॥

ਆਨਦ ਰੂਪ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੀ ॥੩॥

ਭਾਉ ਭਗਤਿ; ਗੁਰਮਤੀ ਪਾਏ ॥

ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ; ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥