Ang 837

ਸੇਜ ਏਕ. ਏਕੋ ਪ੍ਰਭੁ ਠਾਕੁਰੁ; ਮਹਲੁ. ਨ ਪਾਵੈ, ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਈਆ ॥

ਗੁਰੁ ਗੁਰੁ ਕਰਤ. ਸਰਣਿ ਜੇ ਆਵੈ; ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ਮਿਲੈ ਖਿਨੁ ਢੀਲ. ਨ ਪਈਆ ॥੫॥

ਕਰਿ ਕਰਿ ਕਿਰਿਆਚਾਰ ਵਧਾਏ; ਮਨਿ ਪਾਖੰਡ ਕਰਮੁ ਕਪਟ ਲੋਭਈਆ ॥

ਬੇਸੁਆ ਕੈ ਘਰਿ ਬੇਟਾ ਜਨਮਿਆ; ਪਿਤਾ ਤਾਹਿ. ਕਿਆ ਨਾਮੁ ਸਦਈਆ ॥੬॥

ਪੂਰਬ ਜਨਮਿ. ਭਗਤਿ ਕਰਿ ਆਏ; ਗੁਰਿ. ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ, ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਜਮਈਆ ॥

ਭਗਤਿ ਭਗਤਿ ਕਰਤੇ ਹਰਿ ਪਾਇਆ; ਜਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ. ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਈਆ ॥੭॥

ਪ੍ਰਭਿ ਆਣਿ ਆਣਿ ਮਹਿੰਦੀ ਪੀਸਾਈ; ਆਪੇ ਘੋਲਿ ਘੋਲਿ ਅੰਗਿ ਲਈਆ ॥

ਜਿਨ ਕਉ ਠਾਕੁਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ; ਬਾਹ ਪਕਰਿ ਨਾਨਕ. ਕਢਿ ਲਈਆ ॥੮॥੬॥੨॥੧॥੬॥੯॥

ਰਾਗੁ ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ਅਸਟਪਦੀ ਘਰੁ ੧੨ ॥

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ਉਪਮਾ ਜਾਤ. ਨ ਕਹੀ, ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਕੀ; ਉਪਮਾ ਜਾਤ. ਨ ਕਹੀ ॥

ਤਜਿ ਆਨ; ਸਰਣਿ ਗਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਪ੍ਰਭ ਚਰਨ ਕਮਲ ਅਪਾਰ ॥

ਹਉ ਜਾਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰ ॥

ਮਨਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਗੀ ਤਾਹਿ ॥

ਤਜਿ; ਆਨ ਕਤਹਿ. ਨ ਜਾਹਿ ॥੧॥

ਹਰਿ ਨਾਮ; ਰਸਨਾ ਕਹਨ ॥

ਮਲ ਪਾਪ ਕਲਮਲ ਦਹਨ ॥

ਚੜਿ ਨਾਵ ਸੰਤ; ਉਧਾਰਿ ॥

ਭੈ ਤਰੇ ਸਾਗਰ ਪਾਰਿ ॥੨॥

ਮਨਿ ਡੋਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਪਰੀਤਿ ॥

ਇਹ ਸੰਤ ਨਿਰਮਲ ਰੀਤਿ ॥

ਤਜਿ ਗਏ ਪਾਪ ਬਿਕਾਰ ॥

ਹਰਿ ਮਿਲੇ ਪ੍ਰਭ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥੩॥

ਪ੍ਰਭ ਪੇਖੀਐ ਬਿਸਮਾਦ ॥

ਚਖਿ ਅਨਦ ਪੂਰਨ ਸਾਦ ॥

ਨਹ ਡੋਲੀਐ. ਇਤ ਊਤ ॥

ਪ੍ਰਭ ਬਸੇ. ਹਰਿ ਹਰਿ ਚੀਤ ॥੪॥

ਤਿਨੑ. ਨਾਹਿ ਨਰਕ ਨਿਵਾਸੁ ॥

ਨਿਤ ਸਿਮਰਿ ਪ੍ਰਭ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥

ਤੇ; ਜਮੁ. ਨ ਪੇਖਹਿ ਨੈਨ ॥

ਸੁਨਿ ਮੋਹੇ. ਅਨਹਤ ਬੈਨ ॥੫॥

ਹਰਿ ਸਰਣਿ ਸੂਰ ਗੁਪਾਲ ॥

ਪ੍ਰਭ; ਭਗਤ ਵਸਿ ਦਇਆਲ ॥

ਹਰਿ; ਨਿਗਮ ਲਹਹਿ. ਨ ਭੇਵ ॥

ਨਿਤ ਕਰਹਿ ਮੁਨਿ ਜਨ ਸੇਵ ॥੬॥

ਦੁਖ ਦੀਨ ਦਰਦ; ਨਿਵਾਰ ॥

ਜਾ ਕੀ; ਮਹਾ ਬਿਖੜੀ ਕਾਰ ॥

ਤਾ ਕੀ ਮਿਤਿ; ਨ ਜਾਨੈ ਕੋਇ ॥

ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਸੋਇ ॥੭॥

ਕਰਿ ਬੰਦਨਾ ਲਖ ਬਾਰ ॥

ਥਕਿ ਪਰਿਓ ਪ੍ਰਭ ਦਰਬਾਰ ॥

ਪ੍ਰਭ ਕਰਹੁ ਸਾਧੂ ਧੂਰਿ ॥

ਨਾਨਕ. ਮਨਸਾ ਪੂਰਿ ॥੮॥੧॥

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥

ਪ੍ਰਭ; ਜਨਮ ਮਰਨ ਨਿਵਾਰਿ ॥

ਹਾਰਿ ਪਰਿਓ ਦੁਆਰਿ ॥

ਗਹਿ ਚਰਨ ਸਾਧੂ ਸੰਗ ॥

ਮਨ ਮਿਸਟ; ਹਰਿ ਹਰਿ ਰੰਗ ॥