Ang 1173

ਨਦਰਿ ਕਰੇ; ਚੂਕੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ; ਪਾਵੈ ਮਾਨੁ ॥

ਹਰਿ ਜੀਉ; ਵੇਖੈ ਸਦ ਹਜੂਰਿ ॥

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ. ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੩॥

ਜੀਅ ਜੰਤ ਕੀ. ਕਰੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ; ਸਦ ਸਮੑਾਲ ॥

ਦਰਿ ਸਾਚੈ; ਪਤਿ ਸਿਉ ਘਰਿ ਜਾਇ ॥

ਨਾਨਕ; ਨਾਮਿ ਵਡਾਈ ਪਾਇ ॥੪॥੩॥

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

ਅੰਤਰਿ ਪੂਜਾ; ਮਨ ਤੇ ਹੋਇ ॥

ਏਕੋ ਵੇਖੈ; ਅਉਰੁ. ਨ ਕੋਇ ॥

ਦੂਜੈ ਲੋਕੀ; ਬਹੁਤੁ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

ਸਤਿਗੁਰਿ. ਮੈਨੋ ਏਕੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥੧॥

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮਉਲਿਆ; ਸਦ ਬਸੰਤੁ ॥

ਇਹੁ ਮਨੁ ਮਉਲਿਆ; ਗਾਇ ਗੁਣ ਗੋਬਿੰਦ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਗੁਰ ਪੂਛਹੁ; ਤੁਮੑ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

ਤਾਂ; ਪ੍ਰਭ ਸਾਚੇ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

ਆਪੁ ਛੋਡਿ; ਹੋਹਿ ਦਾਸਤ ਭਾਇ ॥

ਤਉ ਜਗਜੀਵਨੁ; ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੨॥

ਭਗਤਿ ਕਰੇ; ਸਦ ਵੇਖੈ ਹਜੂਰਿ ॥

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ; ਸਦ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥

ਇਸੁ ਭਗਤੀ ਕਾ; ਕੋਈ ਜਾਣੈ ਭੇਉ ॥

ਸਭੁ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ; ਆਤਮ ਦੇਉ ॥੩॥

ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥

ਜਗਜੀਵਨ ਸਿਉ; ਆਪਿ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥

ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ; ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥

ਨਾਨਕ. ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥੪॥੪॥

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਹਰਿ; ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ. ਸਹਜ ਸੁਭਾਇ ॥

ਭਗਤਿ ਕਰੇ; ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਖੋਇ ॥

ਤਦ ਹੀ; ਸਾਚਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੧॥

ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਸਦਾ; ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਦੁਆਰਿ ॥

ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ; ਸਾਚੈ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਭਗਤਿ ਕਰੇ; ਸੋ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

ਗੁਰਸਬਦੀ; ਵਿਚਹੁ ਹਉਮੈ ਖੋਇ ॥

ਹਰਿ ਜੀਉ; ਆਪਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

ਸਦਾ ਸਾਂਤਿ; ਸੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥

ਸਾਚਿ ਰਤੇ; ਤਿਨ ਸਦ ਬਸੰਤ ॥

ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ; ਰਵਿ ਗੁਣ ਗੁਵਿੰਦ ॥

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ; ਸੂਕਾ ਸੰਸਾਰੁ ॥

ਅਗਨਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਜਲੈ; ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥੩॥

ਸੋਈ ਕਰੇ; ਜਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਭਾਵੈ ॥

ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਸਰੀਰਿ; ਭਾਣੈ ਚਿਤੁ ਲਾਵੈ ॥

ਅਪਣਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵੇ; ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ; ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੪॥੫॥

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ; ਸਬਦਿ. ਜਲਾਏ ॥

ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ; ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਏ ॥

ਸਫਲਿਓੁ ਬਿਰਖੁ; ਹਰਿ ਕੈ ਦੁਆਰਿ ॥

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਨਾਮ ਪਿਆਰਿ ॥੧॥

ਏ ਮਨ ਹਰਿਆ; ਸਹਜ ਸੁਭਾਇ ॥

ਸਚ ਫਲੁ ਲਾਗੈ; ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਆਪੇ ਨੇੜੈ. ਆਪੇ ਦੂਰਿ ॥

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ; ਵੇਖੈ ਸਦ ਹਜੂਰਿ ॥

ਛਾਵ ਘਣੀ. ਫੂਲੀ ਬਨਰਾਇ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਿਗਸੈ; ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥੨॥

ਅਨਦਿਨੁ ਕੀਰਤਨੁ ਕਰਹਿ. ਦਿਨ ਰਾਤਿ ॥

ਸਤਿਗੁਰਿ ਗਵਾਈ; ਵਿਚਹੁ ਜੂਠਿ ਭਰਾਂਤਿ ॥