Aṇḍajadānūpakārasuttadasaka
Sāvatthinidānaṁ. Ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca: “ko nu kho, bhante, hetu, ko paccayo, yena midhekacco kāyassa bhedā paraṁ maraṇā aṇḍajānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjatī”ti? “Idha, bhikkhu, ekacco kāyena dvayakārī hoti, vācāya dvayakārī, manasā dvayakārī. Tassa sutaṁ hoti: ‘aṇḍajā supaṇṇā dīghāyukā vaṇṇavanto sukhabahulā’ti. Tassa evaṁ hoti: ‘aho vatāhaṁ kāyassa bhedā paraṁ maraṇā aṇḍajānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjeyyan’ti. So annaṁ deti …pe… pānaṁ deti … vatthaṁ deti … yānaṁ deti … mālaṁ deti … gandhaṁ deti … vilepanaṁ deti … seyyaṁ deti … āvasathaṁ deti … padīpeyyaṁ deti. So kāyassa bhedā paraṁ maraṇā aṇḍajānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjati. Ayaṁ kho, bhikkhu, hetu, ayaṁ paccayo, yena midhekacco kāyassa bhedā paraṁ maraṇā aṇḍajānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjatī”ti.
Ten Discourses On How Giving Helps to Become Egg-Born
At Sāvatthī. Seated to one side, that mendicant said to the Buddha: “Sir, what is the cause, what is the reason why someone, when their body breaks up, after death, is reborn in the company of the egg-born phoenixes?” “Mendicant, it’s when someone does both kinds of deeds by body, speech, and mind. And they’ve heard: ‘The egg-born phoenixes are long-lived, beautiful, and very happy.’ They think: ‘If only, when my body breaks up, after death, I would be reborn in the company of the egg-born phoenixes!’ They give food …” “… drink …” “… clothing …” “… a vehicle …” “… a garland …” “… fragrance …” “… makeup …” “… a bed …” “… a house …” “… a lamp. When their body breaks up, after death, they’re reborn in the company of the egg-born phoenixes. This is the cause, this is the reason why someone, when their body breaks up, after death, is reborn in the company of the egg-born phoenixes.”