Kesisutta
Atha kho kesi assadammasārathi yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho kesiṁ assadammasārathiṁ bhagavā etadavoca: “tvaṁ khosi, kesi, paññāto assadammasārathīti. Kathaṁ pana tvaṁ, kesi, assadammaṁ vinesī”ti? “Ahaṁ kho, bhante, assadammaṁ saṇhenapi vinemi, pharusenapi vinemi, saṇhapharusenapi vinemī”ti. “Sace te, kesi, assadammo saṇhena vinayaṁ na upeti, pharusena vinayaṁ na upeti, saṇhapharusena vinayaṁ na upeti, kinti naṁ karosī”ti? “Sace me, bhante, assadammo saṇhena vinayaṁ na upeti, pharusena vinayaṁ na upeti, saṇhapharusena vinayaṁ na upeti; hanāmi naṁ, bhante. Taṁ kissa hetu? ‘Mā me ācariyakulassa avaṇṇo ahosī’ti.
With Kesi
Then Kesi the horse trainer went up to the Buddha, bowed, and sat down to one side. The Buddha said to him, “Kesi, you’re known as a horse trainer. Just how do you guide a horse in training?” “Sir, I guide a horse in training sometimes gently, sometimes harshly, and sometimes both gently and harshly.” “Kesi, what do you do with a horse in training that doesn’t follow these forms of training?” “In that case, sir, I kill it. Why is that? So that I don’t disgrace my tutor’s community.