Viññāṇasutta
Sāvatthiyaṁ viharati. “Taṁ kiṁ maññasi, rāhula, cakkhuviññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti? “Aniccaṁ, bhante” … “sotaviññāṇaṁ …pe… ghānaviññāṇaṁ … jivhāviññāṇaṁ … kāyaviññāṇaṁ … manoviññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti? “Aniccaṁ, bhante” … “evaṁ passaṁ, rāhula, sutavā ariyasāvako cakkhuviññāṇasmimpi nibbindati …pe… sotaviññāṇasmimpi nibbindati … ghānaviññāṇasmimpi nibbindati … jivhāviññāṇasmimpi nibbindati … kāyaviññāṇasmimpi nibbindati … manoviññāṇasmimpi nibbindati; nibbindaṁ virajjati …pe… pajānātī”ti.
Consciousness
At Sāvatthī. “What do you think, Rāhula? Is eye consciousness permanent or impermanent?” “Impermanent, sir.” … “… ear consciousness … nose consciousness … tongue consciousness … body consciousness … Is mind consciousness permanent or impermanent?” “Impermanent, sir.” … “Seeing this, a learned noble disciple grows disillusioned with eye consciousness, ear consciousness, nose consciousness, tongue consciousness, body consciousness, and mind consciousness. Being disillusioned, desire fades away. …”