Rūpasutta
Sāvatthiyaṁ viharati. “Taṁ kiṁ maññasi, rāhula, rūpā niccā vā aniccā vā”ti? “Aniccā, bhante” …pe… saddā … gandhā … rasā … phoṭṭhabbā … dhammā niccā vā aniccā vā”ti? “Aniccā, bhante” … “evaṁ passaṁ, rāhula, sutavā ariyasāvako rūpesupi nibbindati … saddesupi nibbindati … gandhesupi nibbindati … rasesupi nibbindati … phoṭṭhabbesupi nibbindati … dhammesupi nibbindati; nibbindaṁ virajjati …pe… pajānātī”ti.
Sights, Etc.
At Sāvatthī. “What do you think, Rāhula? Are sights permanent or impermanent?” “Impermanent, sir.” … “… sounds … smells … tastes … touches … Are ideas permanent or impermanent?” “Impermanent, sir.” … “Seeing this, a learned noble disciple grows disillusioned with sights, sounds, smells, tastes, touches, and ideas. Being disillusioned, desire fades away. …”