Paṭhamahitasutta
“Pañcahi, bhikkhave, dhammehi samannāgato bhikkhu attahitāya paṭipanno hoti, no parahitāya. Katamehi pañcahi? Idha, bhikkhave, bhikkhu attanā sīlasampanno hoti, no paraṁ sīlasampadāya samādapeti; attanā samādhisampanno hoti, no paraṁ samādhisampadāya samādapeti; attanā paññāsampanno hoti, no paraṁ paññāsampadāya samādapeti; attanā vimuttisampanno hoti, no paraṁ vimuttisampadāya samādapeti; attanā vimuttiñāṇadassanasampanno hoti, no paraṁ vimuttiñāṇadassanasampadāya samādapeti. Imehi kho, bhikkhave, pañcahi aṅgehi samannāgato bhikkhu attahitāya paṭipanno hoti, no parahitāyā”ti.
One’s Own Welfare
“Mendicants, a mendicant with five qualities is practicing for their own welfare, but not that of others. What five? It’s when a mendicant is personally accomplished in ethics, immersion, wisdom, freedom, and the knowledge and vision of freedom. But they don’t encourage others in these qualities. A mendicant with these five qualities is practicing for their own welfare, but not that of others.”