Sañcetanāsutta
Sāvatthiyaṁ viharati. “Taṁ kiṁ maññasi, rāhula, rūpasañcetanā niccā vā aniccā vā”ti? “Aniccā, bhante” … “saddasañcetanā …pe… gandhasañcetanā … rasasañcetanā … phoṭṭhabbasañcetanā … dhammasañcetanā niccā vā aniccā vā”ti? “Aniccā, bhante” … “evaṁ passaṁ, rāhula, sutavā ariyasāvako rūpasañcetanāyapi nibbindati …pe… saddasañcetanāyapi nibbindati … gandhasañcetanāyapi nibbindati … rasasañcetanāyapi nibbindati … phoṭṭhabbasañcetanāyapi nibbindati … dhammasañcetanāyapi nibbindati …pe… pajānātī”ti.
Intention
At Sāvatthī. “What do you think, Rāhula? Is intention regarding sights permanent or impermanent?” “Impermanent, sir.” … “… intention regarding sounds … intention regarding smells … intention regarding tastes … intention regarding touches … Is intention regarding ideas permanent or impermanent?” “Impermanent, sir.” … “Seeing this, a learned noble disciple grows disillusioned with intention regarding sights, sounds, smells, tastes, touches, and ideas. …”