Sikkhāsutta
“Yo hi koci, bhikkhave, bhikkhu vā bhikkhunī vā sikkhaṁ paccakkhāya hīnāyāvattati, tassa diṭṭheva dhamme pañca sahadhammikā vādānupātā gārayhā ṭhānā āgacchanti. Katame pañca? Saddhāpi nāma te nāhosi kusalesu dhammesu, hirīpi nāma te nāhosi kusalesu dhammesu, ottappampi nāma te nāhosi kusalesu dhammesu, vīriyampi nāma te nāhosi kusalesu dhammesu, paññāpi nāma te nāhosi kusalesu dhammesu. Yo hi koci, bhikkhave, bhikkhu vā bhikkhunī vā sikkhaṁ paccakkhāya hīnāyāvattati, tassa diṭṭheva dhamme ime pañca sahadhammikā vādānupātā gārayhā ṭhānā āgacchanti.
Disrobing
“Mendicants, any monk or nun who resigns the training and returns to a lesser life deserves rebuttal and criticism on five legitimate grounds in this very life. What five? ‘You had no faith, conscience, prudence, energy, or wisdom regarding skillful qualities.’ Any monk or nun who resigns the training and returns to a lesser life deserves rebuttal and criticism on these five legitimate grounds in this very life.