6. Aññātakaviññattisikkhāpada
Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā upanando sakyaputto paṭṭo hoti dhammiṁ kathaṁ kātuṁ. Atha kho aññataro seṭṭhiputto yenāyasmā upanando sakyaputto tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ upanandaṁ sakyaputtaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho taṁ seṭṭhiputtaṁ āyasmā upanando sakyaputto dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṁsesi. Atha kho so seṭṭhiputto āyasmatā upanandena sakyaputtena dhammiyā kathāya sandassito samādapito samuttejito sampahaṁsito āyasmantaṁ upanandaṁ sakyaputtaṁ etadavoca— “vadeyyātha, bhante, yena attho. Paṭibalā mayaṁ ayyassa dātuṁ yadidaṁ cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhāran”ti. “Sace me tvaṁ, āvuso, dātukāmosi, ito ekaṁ sāṭakaṁ dehī”ti. “Amhākaṁ kho, bhante, kulaputtānaṁ kismiṁ viya ekasāṭakaṁ gantuṁ. Āgamehi, bhante, yāva gharaṁ gacchāmi. Gharaṁ gato ito vā ekaṁ sāṭakaṁ pahiṇissāmi ito vā sundarataran”ti. Dutiyampi kho āyasmā upanando sakyaputto taṁ seṭṭhiputtaṁ etadavoca— “sace me tvaṁ, āvuso, dātukāmosi ito ekaṁ sāṭakaṁ dehī”ti. Amhākaṁ kho bhante kulaputtānaṁ kismiṁ viya ekasāṭakaṁ gantuṁ, āgamehi, bhante yāva gharaṁ gacchāmi, gharaṁ gato ito vā ekaṁ sāṭakaṁ pahiṇissāmi ito vā sundarataranti. Tatiyampi kho āyasmā upanando sakyaputto taṁ seṭṭhiputtaṁ etadavoca— “sace me tvaṁ, āvuso, dātukāmosi, ito ekaṁ sāṭakaṁ dehī”ti. Amhākaṁ kho, bhante, kulaputtānaṁ kismiṁ viya ekasāṭakaṁ gantuṁ, āgamehi, bhante yāva gharaṁ gacchāmi, gharaṁ gato ito vā ekaṁ sāṭakaṁ pahiṇissāmi ito vā sundarataranti. “Kiṁ pana tayā, āvuso, adātukāmena pavāritena yaṁ tvaṁ pavāretvā na desī”ti. Atha kho so seṭṭhiputto āyasmatā upanandena sakyaputtena nippīḷiyamāno ekaṁ sāṭakaṁ datvā agamāsi.
Asking an unrelated person for a robe Origin story First substory
At one time the Buddha was staying at Sāvatthī in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍika’s Monastery. At that time Venerable Upananda the Sakyan was skilled at teaching. On one occasion the son of a wealthy merchant went to Upananda, bowed, and sat down. And Upananda instructed, inspired, and gladdened him with a teaching. Afterwards that merchant’s son said to Upananda: “Venerable, please tell me what you need. I can give you robe-cloth, almsfood, a dwelling, and medicinal supplies.” “If you wish to give me something, give me one of your wrap garments.” “It’s shameful, venerable, for a gentleman to walk around in only one wrap. Please wait until I get back home. I’ll send you this wrap or a better one.” A second time and a third time Upananda said the same thing to that merchant’s son, and he got the same reply. He then said, “What’s the point of inviting me if you don’t want to give?” Being pressured by Upananda, that merchant’s son gave him one of his wraps and left.